Niedziela Palmowa otwiera w Kościele Wielki Tydzień, który wieńczy Triduum Paschalne. Liturgia rozpoczyna się od poświęcenia palm i odczytania Ewangelii o uroczystym wjeździe Jezusa do Jerozolimy. To nie jest już czas koncentracji na sobie, ale na Chrystusie.
Gest trzymania palm przez wiernych ma głęboką i spójną symbolikę. Czterdzieści dni wcześniej, w Środę Popielcową, wierni przyjmują popiół powstały ze spalonych palm z poprzedniego roku. Jest to znak pokuty, nawrócenia i refleksji nad przemijaniem.
Niedziela Palmowa stanowi więc pewne domknięcie tego okresu. Gest trzymania nowych palm oznacza przejście od pokuty do bezpośredniego przygotowania na najważniejsze wydarzenia — mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. To także wyraz uznania Jezusa jako Króla oraz zapowiedź Jego zwycięstwa i chwały.
W ten sposób symbolika zatacza krąg: to, co było znakiem pokuty, staje się znakiem radości i nadziei.
